EHA

Los Lunes Al Sol

2011-11-29T14:22:00.001+02:00

İzlemek için biraz geç oldu ama ,Pek birşey kaybetmiş sayılmam çünkü hala güncelliğini koruyan önümüzde ki uzunca bir sürede koruyacağına inandığım bir film "Güneşli Pazartesiler"

Eğer hollywood filmlerinde ki çeşitli kovalamaca sahneleri ile dolu bir serüven peşinde değilseniz... İşte size 7. sanat tan mükemmel bir kesit.İşsizliğe ve işsizliğin insan üzerindeki etkilerine dair, derdini sakin ve abartısızca anlatan, diyaloglar ve oyunculukların güçlü olduğu duygusal bir ispanyol filmi. orta yaşı geçmiş 4 karakterin her biri birbirinden farklı ve hepsi işsizlik mevzusuna farklı bir boyuttan bakıyor.

Dediğim gibi bu filmde; patlayan otomobiller, son ana kadar kime vereceği belli olmayan hollywood güzelleri, kör göze parmak mesaj, güldürürken düşündürmek, abartı kamera hareketleri,nuri bilge ceylan kareleri, 21 grams gibi bir kurgu, saatlerce süren kovalamaca sahneleri, insanı planjorle ters köşeye yatıran çapraz kurgu, gerçeküstücü metaforlar, italyan yeni gerçekçiliği, fransız yeni dalgası, japon estetiği, kore yalınlığı, dolgu müzikleri, stara özel aydınlatma yok... ...

sadece gerçek var...

peki niye bu kadar etkileyici?

bize fena halde benziyor bu film ve zaten anlatılan da bu: hepimiz aynıyız aslında.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Filmden birkaç alıntı ;

santa: -sergei,tanrı var mı yok mu?
-orada,yukarılardayken gördün mü onu?

sergei: -gagarin uzaydan ilk geldiğinde bir gazeteci ona bu soruyu sorar,ve gagarin der ki;
evet tanrı yoldaşı gördüm uzayda,ve benden size kendisinin aslında olmadığını söylememi istedi"

- günaydın.
+ belki senin için aydındır.

Diğer bir anekdot ,

rus olan sergei nin ise astronotluk eğitimi yarıda kalmıştır ve daha sonra işçi olarak çalıştığı işinden de olmuştur ona göre komünizm hakkında söylenenler doğru değildir ama daha da kötüsü kapitalizm hakkında söylenen her şeyin gerçek olmasıdır.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bir önemli nokta daha şu ki filmin başrolü javier bardem izleyiciyi büyülüyor. oynadığı karakteri ceket gibi üstüne oturtuyor. Bardem kuşkusuz son yılların en başarılı aktörlerinden biri.

ÇOCUKLAR ÜLKESİ

2011-10-21T20:30:00.001+03:00

Acılarımız da,sevinçlerimiz de, hayallerimiz de çocukça. Başımıza gelen belaların nedenlerinianlayamadığımız gibi, sorumlularını da teşhis edip cezalandırmaktan aciziz.
Kendi hatalı davranışlarımızın hiçbir sonucunun olmayacağını zannediyor, sebebiniyaratmadığımız ödüllere de kavuşmayı umuyoruz.

Hayat biçimimizde ciddi bir düzelme sağlamadan,örneğin bizden üç gömlek üstün AB'yegirebileceğimizi hayal ediyor, alınmayınca da bozulup güceniyoruz.

Aslında hiçbir gerçek önemi olmayan bir maçıkazanınca sokaklara dökülüyor, bütün dertlerimizi bir süre unutabiliyoruz.

İki yüzlülüğü binlerce kez tescil edilmişsiyasetçiler, otuz yıl önceki darbenin hesabı sorulacak diyerek koca kocasolcuları bile kandırıp kendi cephelerine çekebiliyorlar.

Düpedüz kandırılmamıza (kriz teğet geçti, cariaçığı vurgulayan bozguncudur, vb.) rağmen, bize bunları yapanları yüceltmeye,sanki bulunmaz hint kumaşıymışlar gibi başımızın üstünde taşımaya devamediyoruz.

Başımızdaki tüccar yöneticiler askeri ve güvenlikleilgili meseleleri yüzlerine gözlerine bulaştırınca şaşırıyor, neyeöfkeleneceğimizi, hıncımızı nereden, kimden alacağımızı bilemiyoruz. Ölenevlatlarımızın birinci sorumlularina karşı gıkımız bile çıkmıyor.

Alkolik, dayakçı ve yalancı babasına yine desevgiyle ve hayranlıkla bağlanan, bütün suçu kendisinde arayan çocuklardanfarkımız yok.

Ama gidişata bakılırsa, daha uzuun bir süre çocukkalacağız. Bırakılacağız demek daha doğru aslında. Zira akıllanırsak, buşerefsizler kaçacak delik bulamayacaklar. Onlar da bundan korkuyorlar zaten.

Sansürsüz internet !

2010-10-01T11:37:00.004+03:00

Aslında konuyu ayrı bir başlık altında açmam gerekirdi fakat konu sapması olmaması açısından, aşağıda ki Deklarasyon metni ile birlikte kaleme almayı daha uygun gördüm.

Bilindiği üzere 2007 yılından beri internet ortamında çeşitli yasaklama ve engelleme gibi devlet eliyle yapılan müdahelelerle karşı karşıyayız.

İş öyle bir hale geldi ki, Yasaklı sitelere erişebilmek için 40 takla attığımız, yer yer Dns ve Ağ ayarları uzmanı oluverdiğimiz zamanlar oldu.Artık Youtube 'a girebilmeyi bile büyük bir başarı sayan ve bununla övünen arkadaşlara sahibim.

***

Öncelikle belirtmekte fayda var durum sadece Youtube 'a erişememekle alakalı değil.En bilinen örnek Youtube olduğu için onu baz alıyorum. 2009 yılı (ilk 5 ay) verilerine göre engellemenin yegane tetikçisi konumunda ki Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı ( TİB ) ;

"2601" siteyi engellemiş durumda.Bu sayının sadece "467" 'si yargı kararı ile geri kalan"2126" siteyi ise Re'sen yani kendi başına aldığı kararlarla engelleme yoluna gitmiştir. Sadece müstehcenlik gerekçesiyle kapatılan site ise sayısı 967 ' dir.

Dikkat ediniz !! Çocuk pornosu falan demiyorum bildiğiniz müstehcenlik.Çünkü çocuk pornosunun ayrı bir maddesi var.

Öyle ki Müstehcenlik denen kavramın ucu çok açık.Kime, neye göre bir resim , video müstehcen ilan edilebilir.Bunun kararına neden ? senin badem bıyıklı iletişim uzmanın karar veriyor ?

Hadi bunları geçtim...

Bir google maps in blogger ın(şimdi açık) geocities in erişimlerinin engellenmesinin mantığı nedir ?

Ben söyleyeyim ;

-İsteyen her vatandaşın en kolay yoldan bilgiye ulaşmasının önüne set çekiliyor.

-Porno yasaklanarak aslında zinaya karşı önlem alınmaya çalışılıyor.

-Sadece iktidar sahibinin istediği alana doğru kaydırılıyoruz.

-Müstehcen sayılan dekolteli,bikinili,iç çamaşırlı bayanların ! yada böylesi bir içeriğe sahip herşeyin her durumun önüne geçiliyor.

-Karşıt görüşe sahip kurumlar yada yapılanmalar susturulurken dincilere ait ne kadar saçmalık varsa hepsine imtiyaz sağlanarak önleri açılıyor............

Gün geçtikçe engellenen site sayısı çığ gibi büyümekte.Hangi siteleri engellediklerini açıklasalar biliyorum ki kıçımla güleceğim.Hatta faaliyet raporlarına bakın, sürekli şikayet sayılarından bahseder olmuşlar.

İlla çocukları ve gençleri korumak mı istiyorsunuz. ? Onları daha doğru bir şekilde eğitin! çünkü onlar sağlıklı bir eğitimle kendilerini zaten koruyacaklardır.

Bir dostumun da dediği gibi , Vatanı korumanın en iyi yolu budur.

İnternet ile işi olan herkesin ,kendileri ve gelecekte internet 'i kullanacaklar adına bu konuya duyarsız kalmaması gerekmekte.

Bilmem anlatabiliyormuyum ?

İnternet’te Sansüre Karşı Ortak Platform Deklarasyonu

23 HAZİRAN 2010 ÇARŞAMBA

http://www.sansursuzinternet.org.tr/

Temel Hak ve Özgürlükler Engellenemez

1. Internet kullanıcılarının düşünce özgürlüğü ve bilgiye erişim hakkı engellenemez.
2. Türkiye’de bireylerin, kurumların, ve şirketlerin bilişim alt yapılarını istedikleri şekilde oluşturmaları ve istedikleri servislerden yararlanmaları engellenemez. Sansür ülke ekonomisine de kabul edilemez bir bedel yüklemektedir.

Hukuka Aykırı, Ölçüsüz ve Keyfi İdari İşlem Demokratik Hukuk Devletinde Kabul Edilemez
3. 03 Haziran 2010 tarihinden beri Google servislerine uygulanan dolaylı sansür Anayasa’ya ve hukukun temel ilkelerine aykırıdır. BTK ve TİB tarafından alınan karar ve uygulama ölçüsüz ve tutarsız bir uygulamadır. Bu konuya ilişkin yapılan açıklamalarda, idarenin böyle bir yetkisinin olmadığı vurgulanmıştır. Nitekim, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı talebi ile Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 17.06.2010 tarihinde YouTube sitesine erişim sağlayan 44 IP adresini engelleme kararı daha önce yapılan işlemin yetki bakımından hukuka aykırı olduğunu ispatlanmıştır.
4. 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 17.06.2010 tarihinde verdiği ek karar, yetki sorununu çözmüş bulunmakla birlikte, kullanıcıların anayasal haklarını dikkate almadığı için yanlıştır ve en kısa sürede kaldırılması gerekir.
Sansür Amaçlı Kullanılan 5651 Sayılı Kanun Kaldırılmalıdır
5. Erişim engelleme hukuka aykırı içeriği engellemede yetersiz bir yöntemdir. Mevcut engelleme yöntem ve araçlarının hiçbiri hukuka aykırı olduğu veya çocuklar açısından uygun olmadığı iddia edilen içeriğe ulaşmayı engelleyecek etkili bir çözüm sunmamaktadır. Erişim engelleme ile iddia edilen suçu işleyenden ziyade tüm Internet kullanıcıları cezalandırılmaktadır. Eğer filtre kullanımı gerekli görülüyorsa, bu kullanım bireyler tarafından kendi kişisel bilgisayarları üzerinde gerçekleştirilmelidir.
6. Ayrıca, engelleme kararları sadece hukuka aykırı olduğu iddia edilen içeriğe değil, bu sistemlerin tümünün çalıştığı tek bir alanın içeriğinde bulunan milyonlarca yasal sayfa ve dosyaya da erişimi imkânsız kılmaktadır. Bu nedenle, 5651 sayılı Kanun ve uygulaması, Anayasa’da öngörülen ve AİHM tarafından geliştirilen zorunluluk ve orantılılık testlerinin gereğini yerine getirememektedir.
7. 5651 Sayılı Kanunun uygulanması sansürle aynı kapıya çıkmaktadır. Türkiye’de mahkeme kararları ve idari engellemelerle 5000’den fazla web sitesi şu anda erişime kapatılmış bulunmaktadır. Yüzlerce web sitesi de 5651 Sayılı Kanun’un kapsamı dışında engellenmiştir. Mevcut rejimin taşıdığı esasa ve usule dair eksiklikler ifadeyi sansürleyen ve susturan bir yapı oluşturmuştur. Kanun ve uygulamasının etkileri geniştir, yalnızca ifade özgürlüğünü değil, özel yaşamın gizliliğini ve adil yargılanma hakkını da ihlâl etmektedir. Demokratik bir toplumda sansürün bu ölçüde yaygınlaşması kabul edilemez.
8. 5651 Sayılı Kanun Kaldırılmalıdır. 5651 Sayılı Kanun, çocukları hukuka aykırı ve zararlı İnternet içeriğinden korumak amacıyla hazırlanmıştır. Fakat benimsenen engelleme politikası, hükümetin çocukları koruma amacının çok ötesine geçmektedir. Uygulamada yaygın olarak görünen sonuç, hukuka aykırı olmayan içeriğin ve 03 Haziran 2010’dan itibaren Google şirketinin Türkiye’den milyonlarca kişi tarafından kullanılan 40’a yakın servisine yetişkinlerin erişiminin ve bu servislerin kullanılmasının yasaklanması olmuştur.
Çocukların Zararlı İçerikten Korunması için Öngörülen Devlet Politikası Yetişkinleri Etkilememelidir
9. Hükümet, mevcut politikası yerine çocukları gerçekten zararlı İnternet içeriğinden korumak için yeni bir politikayı katılımcı bir şekilde geniş kamuoyu desteği (sivil toplum, akademi, ve özel sektör) ile geliştirmelidir. Ancak bu yeni yapılanma, çoğunluğun ahlaki değerlerini diğerlerine dayatacağı bir çalışma olmamalıdır. İnternet düzenlemesine ilişkin yeni politika, ifade özgürlüğüne ve yetişkinlerin her türlü İnternet içeriğine erişim ve tüketim haklarına saygı temelinde geliştirilmelidir. Bu ilkeleri içeren yeni politika, şeffaf, açık, katılımcı, ve çoğulcu bir yöntemle belirlenmeli ve hayata geçirilmelidir.
10. Vatandaşların Anayasa’da güvence altına alınan temel hak ve özgürlüklerini korumak hükümetin ve idarenin asli görevidir. Bu güvencenin sağlanmaması halinde sorumluların istifa etmesi demokratik bir toplumun zorunlu sonucudur. Bu nedenle, yukarıda sayılan önlemleri en kısa sürede almamaları halinde gelişmelerden sorumlu Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı İnternet Daire Başkanlığı Başkanı Sayın Osman Nihat Şen, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanı Sayın Tayfun Acarer ve Ulaştırma Bakanı Sayın Binali Yıldırım’ın istifa etmesi acil bir zorunluluk haline gelecektir.

Ve Sonuç

2010-09-14T12:16:00.002+03:00

Referandumun neticesi açığa kavuştu. Yüzde 58 Evet demiş. Bravo!

Aziz NESİN ‘ in “ülkemizin Yüzde 60 ‘ı aptallardan oluşmaktadır” tümcesinde belirttiği bu saptama sözkonusu olduğuna göre hiç şaşırmadım.

Karanlık Çağlara hoş geldiniz!

Sonucun bende yarattığı hissiyatı anlatayım biraz. Mağlubiyet duygusu değil hissettiğim. Zira reyler çoğunlukla hayır çıksaydı kendimi "galip" ya da "kazanmış" da hissetmeyecektim. "En sonunda milletin ruhu, zihni, ekonomisi üzerine ipotek koyanlara geri adım attırdık, biraz daha nefes alma olanağı yakaladık" diye düşünecektim.

Ama olmadı…

Kimi insanlar kendi ruhlarını karartan, sömüren, yok edenlerin dediklerini kabul ettiler. Zihinlerini iğfal edenleri alkışladılar. Ceplerini boşaltanlara kaçma olanağı verdiler, hatta ve hatta hırsızları şahsen yatak odalarına sokup mücevherlerinin yerlerini gösterdiler!

Bu tabii ki onların seçimi. Ama ben hala onların sorumluluğu diye düşünmüyorum. Zira karşı tarafta büyük sihirbazlar, büyük hokkabazlar, büyük göz boyayıcılar var. Okyanus ötesinden efsun yapan büyücüler var. Bunların hepsiyle mücadele etmek zordu. Sonuçta onların istediği oldu.

* * *

Hissettiklerim şuna benziyor:

Gencecik yaşında uyuşturucu batağına saplanan ve "Bana birşey olmaz, kontrol bende" dediği halde aslında kontrolü çoktan kaybettiğini göremeyen bir genci seyretmek gibi. Sevdiğiniz birinin asla ve asla altında kalkamayacağı borç batağına girmesini izlemek gibi. Genç yaşındaki bir tanıdığınızın ölümcül olduğunu bildiğiniz bir hastalığa bile bile yakalanmasını görmek gibi.

Neyin ne olduğunu siz biliyorsunuz, sonuçları görüyorsunuz, ama karşı tarafa bunları anlatamıyorsunuz. Hatta "Bana bir şey olmaz" "Her şey kontrolümün altında" diyor. Siz ise onu adım adım cehenneme doğru inişini seyrediyorsunuz. Uzaklaştıkça küçülen görüntüsünü, büyük bir hüzünle izliyorsunuz. Arkasından sesleniyorsunuz "Yapma, gitme!" diye, ama rüzgar ters yönden esiyor, sesinizi boğuyor. O size gülümseyerek el sallıyor. İçiniz daha da burkuluyor.

* * *

Bu referandum işimizi daha da zorlaştırdı. İnsanlarımızın ruhen ve bedenen daha aydınlık günlere ulaşması için verilecek mücadelenin süresi daha da arttı. Hani "Darbeler ülkeyi 10 yıl geri götürür" derler ya. Bu referandumla en az 50-60 sene geriye gidildi(bkz. Demokrat Parti uygulamaları) Yargıda meydana gelecek tahrifatı düzeltmek çok zor olacak. İnsanlarda meydana gelen ruhsal, zihinsel ve bedensel tahrifatı ise belki birkaç kuşak düzeltmek mümkün olmayacak.

Ben en azından bir umut olarak da olsa, kendi ömrüm içerisinde kayda değer bir düzelmenin gerçekleşebileceğini düşünüyordum. Böyle bir olasılık var zannediyordum. Bunun böyle olmadığını artık biliyorum. Zira bu "darbe"den sonra ahtapot kollarını daha sıkı saracak, örümcek ağlarını daha sıkı örecek, boğa yılanı tutuşunu daha da sıkacaktır.

Gerçek "özgürlüğün", gerçek "insanlığın" ne olduğunu hiç bilmeyen, tamamen robotlaşmış, beyni daha doğduğu andan itibaren aşırı din soslu bir ideolojiyle yıkanmış ve köleleştirilmiş kuşakların üretilmesi daha da kolaylaşmış bulunuyor. Bunu engelleyecek bir yargı ise tamamen ortadan kaldırılmış durumda. Hem de ne adına? "Özgürlük" "Demokrasi" "Darbeciler ile hesaplaşma" adına. Sanırım tarihte bunun kadar acı ama aynı derecede komik bir ironi görülmemiştir.

* * *

Ama daha önce de dediğim gibi.

Biz buradayız.

Bir yere gittiğimiz yok.

Cehaletle mücadelemiz devam edecek.

Ama artık görev, başka kuşakları da içine alacak şekilde uzadı.

Kaderlerine küssünler!

Gelecek Hırsızları

2010-08-30T11:51:00.001+03:00

Hırsızlık, ille de para ya da değerli eşya çalmak şeklinde gerçekleşmez. İnsanların fırsatlarını, zamanlarını, hayatlarını da çalabilirsiniz.

Bunun en bariz iki örneğini geçtiğimiz bir sene içerisinde yaşamış bulunuyoruz:

Birinci örnek 13 Eylül 2009'da yaşandı. Polis Akademisi Meslek Yüksek Okulları sınavının soruları çalındı. Soruların sınavdan önce "belirli çevrelere" ulaştırıldığı iddia edildi. Neticede sınav iptal edildi.

İkinci örnek ise 2010 Kpss sorularının belirli kişilere önceden verilmesi şeklinde yaşandı. Durum o kadar bariz ki aynı evde yaşayanlar ve karı-kocalar arasından "full çekenler" olmuş. ÖSYM Başkanı SAVCILARI göreve çağırıyor.

* * *

Bunu kim engelleyebilir? Ya da bu durumu kim düzeltebilir? Hangi kurum bize kaybettiğimiz fırsatları geri verebilir ya da bu kaybı tazmin edebilir?

BAĞIMSIZ SAVCILAR, YARGIÇLAR, MAHKEMELER.

Anladınız mı mahkemeler neden bağımsız olmalı.

Tabii ki HAYIR !

2010-08-30T11:48:00.000+03:00

Başka söze gerek yok.

* * *

Güncelleme: Varmış.

Hangi ülkede olursak olalım, geçmişte hangi darbeler-vesaireler yaşanmış olursa olsun, hangi güç odakları kimlerle kapışıyor ya da ortaklık yapıyor olursa olsun, ya da teklif hangi parti tarafından getirilmiş olursa olsun:

Bağımsız yargıçların atanmasıyla görevli kurum olan HSYK'nın 21 üyesinden 16'sını hükümetin etkisi altına sokan bir pakete Hayır demek lazımdır.

Bunu akrabayı kalkındırma partisi de getirse, Halk Partisi de getirse, gazinocular kralı da getirse, fark etmez. Böyle bir yapılanmayı içeren paket reddedilmelidir.

Yargı'ya kimse, hiçkimse, hiçbir parti, kurum ya da birey dokunmamalıdır.

Bunun dışındaki maddeleri tartışmaya gerek dahi yok.

* * *

Güncelleme: O. Pamuk da "evet" diyecekmiş. Bazı insanların tutarlı bir biçimde, her defasında yanlış davranışlarda bulunmasına kimse bir şey diyemez.

Ama bu insanlara da "aydın" denmemesi gerekiyor.

Good Bye LENIN !

2008-06-28T15:22:00.000+03:00

Wolfgang Becker'in yönettiği, 121 dakikalık, Alman yapımı, Almanlarda bizdeki Babam ve Oğlum etkisi gösteren, mendil satışlarında ve eski Doğu Avrupa eşyaları satışında rekorlar da kırdıran başarılı bir filmdir.

1989 yılında, Doğu Almanya'da yaşayan Alex'in annesi sıkı bir devrimcidir ve sosyalizme gönülden bağlı, halktan itibar gören bir entellektüeldir, oğlu ise devrimci ancak üst yapının baskısından şikayetçidir,bir eylemde içeri girer, annesi fenalaşır. Komadan çıkana kadar değişimle gelen eylemde tanıştığı ve annesine de bakan Rus hemşireyle arası gayet iyiye gitmektedir, ancak olan değişiklikler sadece bundan ibaret değildir, Berlin Duvarı yıkılmış, SSCB dağılmış, kapitalizm Doğu Almanya Demokratik Devletinin eski sınırlarına girmiş, herşey değişmiştir...

Film cekme arzusu ile yasayan arkadasi Denis sayesinde onu kalibinin dayanamayacağı bu değişikliklerden onu uzak tutmaya çalışırlar; biz de bu arada güleriz çokca.... Fosforlu renklere, kaplan desenlere bulanmış garip giyitlerin ve ev eşyalarının gelişi; yakın geçmişi inanılmaz bir hızla silişi ve Alex'in ablasında da görülebilinen hızlı uyum, herşeyin bir anda değişmesi, sosyalist sistemde ucuz bir marketin bir anda pahalı ve cafcaflı bir süpermarket oluvermesi, iç dinamiklerin yıkılması turşu örneğiyle.. Doğu–Batı diyalektiğini bölünmüş ve bir daha gerçekten birleşememiş Almanya'da karşımıza getirir. Ayrıca Avrupa film akademisi tarafından verilen 16. avrupa film ödülleri'nde “en iyi avrupa filmi ödülü”nü almış ve filmin başrol oyuncularından daniel bruhl'ün de “en iyi erkek oyuncu” seçilmiştir filmdeki perfonmansı ile.

Benim en çok aklımda kalan asansördeki gamalı hacı görüen ve ardından aşağı indiğinde Lenin heykelinin parçalınışını gören Alex'in annesidir; bunun dışında turşu, porno endüstürisinin Doğu Almanya'daki karşılanışı ve sonundaki "Ben hayal ettiğim ülkeyi anneme canlandırdım, annemin inandığını, ama sosyalist anayurdumuzda hiç olmayan sosyalizmi" sözleridir....

Yakamoz ve Mehtap...

2007-08-19T12:50:00.000+03:00

Doğudan batıya doğru asırlarca süregelen göçler sırasında Türkçe konuşan atalarımız Farsçayla epey içli dışlı olmuşlar.Bu nedenle olsa gerek bugünkü Türkçemizde çoğunu hiç yabancılamadığımız Farsça kökenli birçok sözcük var , “mehtap” da onlardan biri.

Evet sevgili okur ,bil bakalım “Dün gece Ankara da mehtabı seyrettim “ tümcesinde yanlışlık nerede ? eğer mehtap dendiğinde aklınıza sadece dolunayın gökyüzündeki görünüşü geliyorsa ,yanlışı bulamayacaksın. Ama dur, önce bir nefeslen , Yahya kemal in dizesini anımsa ; “aheste çek kürekleri mehtab uyanmasın” sonra tabloyu düşün, gece bir denizin ortasında kayıktasın dolunayın ışığı durgun suya düşmüş, kürekleri ‘aheste’ yani yavaş yavaş çekiyorsun … eğer kürekleri aceleyle çekersen ne olacak ? oluşturduğun dalgalar yüzünden (gökyüzündeki dolunay değil) ‘suya düşmüş ayışığı ‘ uykusundan uyanacaktır.Yani burada mehtap ayın denizdeki yansıması anlamına geliyor bu anlam bir sonraki dizede de destekleniyor ‘bir alem-i hayale dalan ab uyanmasın’ yani ‘ bir düş dünyasına dalmış olan su ,uyanmasın’ Eh denizi olmayan Ankara da Yahya kemal in mehtabı seyretmesine de olanak kalmıyor bu durumda !
Mehtab iki ayrı Farsça sözcükten , mah (gökteki ay) ile tab’dan (ışık) türemiş. Aslında mah bize çok tanıdık Mehlika (ay yüzlü), Mehpare (ay parçası) , Mehveş (ay gibi güzel) , Mahinur (ışıklı ay) gibi çeşitli kadın isimlerinde yaşatıyoruz o sözcüğü . anlaşılan karanlık bir gökyüzünün ortasında beyaz bir yuvarlak olarak dikkat çeken ay özellikle de dolunay görenleri öylesine etkilemiş ki beyaz tenli kumral kadınların yüzleri de dolunaya ‘mah’ a benzetilmiş . Bu arada , ‘Maytap’ (havai fişek) sözcüğünün kökeninin de ‘mah’ ile ‘tab’ ın bulunduğu bilgisini ekleyelim (bu ekleme niçin gerekiyor , onu da bilmiyorum ya neyse!).

Şimdi bir uzun atlama yaparak denizelere geri dönüyoruz sevgili okur . işte sana bir yanlış tümce daha ‘Mehtaplı gecede ,saatlerce yakamoz seyrettik ‘ . hayır sevgili okur , mehtap ve yakamoz bir arada seyredilemez ! Çünkü “yakamoz” denizdeki ışıklardır ama dışardan denizin üzerine düşmez,denizin içinden gelirler. Bu ışıkların sebebi , denizleri kendine mesken tutmuş tekgözeli bir grup canlıdır . boyu bir milimetreyi bu canlılara bilimciler “noctiluca scintillans” adını takmışlar, ışık yayma özelliklerinede ‘fotofosforesans’ demişler(ne karışık bir isim !) . Bu minik canlı sürülerinin yaydığı ışığı görebilmemiz için ortalığın karanlık olması şart.Yani sevgili okur , mehtap olmayacak ki yakamozu seyredilebilesin !

Yakamoz kelimesi bize ‘Elence’ den gelmiş.

Doğanın, izleyende hoş duygular uyandıran bu gösterisinin biyolojik kökenini öğrenmek , umarım seni düş kırıklığına uğratmamıştır sevgili okur . Sen sen ol , yakamoz seyretme olanağı bulduğunda bütün bu yazdıklarımı unut , mayon yanında olmasa da gece karanlığında yakamozlu denize girmeyi sakın ihmal etme … Eh, yanında sevdiğin de varsa, unutulmaz bir anıya sahip olabilirsin !...

HANGISI KORSAN ?

2006-08-10T02:16:00.000+03:00

Aşağıda KORSAN ile ilgili iki bölümden oluşan yazı var. Birinci bölüm korsana sistemin içinden bakıyor, ikincisi de dışından.

* * *

Bildiğiniz gibi korsan yayınların (kitap, müzik, film, program) ülkemiz ekonomisi için çok büyük bir sorun teşkil ettiği söylenip durur. Yani söylendiğine göre bu o kadar büyük bir sorundur ki, Unkapanı nın önünde müzik yapımcılarının mendil açıp dilendiğini, yayınevi sahiplerinin iflas bayrağı çektiğini, film yapımcılarının topu diktiğini, bilgisayar yazılımcılarının ise tası tarağı toplayıp ülkeyi terk ettiğini zannedersiniz.

Oysa durum hiç de böyle değil. Kitabevleri belki de ülke tarihinde en parlak dönemlerini yaşıyorlar korsana rağmen. Hemen her gün bir şarkıcı piyasaya çıkıyor korsana rağmen. Son yıllarda çekilen Türk filmleri, korsanın olmadığı dönemden (VCD öncesi dönem) iki üç kat daha fazla gelir getiriyor ? korsana rağmen. Ve bilgisayar programcılarının bir yere gittikleri yok korsana rağmen.

Peki bu patırtının anlamı ne?

Sanırım şöyle bir şey demek istiyorlar:

Biz zaten deli gibi para kazanıyoruz. Ama daha fazla kazanmak istiyoruz. Hıhahahahaaa!

* * *

Burada, adamlar kazanacakları kadar para kazanıyor, daha ne istiyorlar, bıraksınlar gariban milletin yakasını tarzında düşük seviyeli bir popülizm yapacak değilim. Aksine, bu adamların daha en baştan, en temelden itibaren neden haksız olduklarını göstereceğim. Korsanın neden kaçınılmaz olduğunu, ne işe yaradığını, ne zaman ve nasıl durdurulabileceğini anlatacağım.

İyi dinleyin.

* * *

Fikri mülkiyet yasası esas olarak eser sahibi onu oluşuturandır der. Eğer siz bir fikir ya da sanat eserinden faydalanmak istiyorsanız, bedelini ödemelisiniz diye de ekler. Bedelini ödemediğiniz takdirde hırsızlık yapmış, suç işlemiş sayılırsınız.

Her şey ne kadar mantıklı değil mi? Nasıl manavdaki şeftaliyi yemek için bedelini ödüyorsanız, bir fikir ya da sanat eserinden faydalanmak için de bedelini ödemelisiniz. Eğer ödemezseniz, manavdan şeftaliyi çalmış gibi olursunuz. Bu da suçtur.

Suçu ve doğru davranışı böyle tanımladığınız zaman herşey son derece basit ve açık.

Ama kazın ayağı öyle değil. Gelin, olaya biraz daha yakından bakalım:

Diyelim ki siz orta halli bir çalışansınız. Evlisiniz ve iki çocuklusunuz. Eşinizin ve sizin maaşınız evin ve çocukların masraflarına ucu ucuna yetiyor. Ay başını kazasız belasız atlattığınız için sevinen tiplerdensiniz.

Aniden çocuklarınız sinemalara yeni gelen bir filmden bahsetmeye başlıyorlar ve size o filme gitmeyi ne kadar çok istediklerini söylüyorlar. Siz de hesap yapmaya başlıyorsunuz. Neresinden bakarsanız bakın maaile sinemaya gitmek 50 milyondan başlıyor. Yoldu, patlamış mısırdı, filmden sonra gezisiydi derken rakam kolayca 70-80 milyona varıyor. Siz, bir gözleri ışıl ışıl çocuklarınıza, bir de aylık bütçenize bakıp kara kara düşünmeye başlıyorsunuz: Belki biraz mesai yaparsam...

Durun bir dakika!

Çocuklarınız bu fikre nereden kapıldı? Vahiy mi aldılar? Gece rüyalarında mı gördüler? Uzaylıların telepatik telkinlerine mi maruz kaldılar?

Hayır. Her sıradan vatandaş gibi onlar da gün boyunca hepimizin maruz kaldığı reklam bombardımanına maruz kaldılar. TV ve radyolardaki reklamlardan, gazetelerdeki ve dergilerdeki ilanlardan, yol kenarındaki bilboard?lardan, internetten ve başka bir sürü yerden gelen Bu film çok eğlenceli, çok güzel. Daha mutlu olmak, gülmek, arkadaşlarının sohbetlerine katılarak popüler olmak istiyorsan bu filmi seyretmelisin? şeklindeki baştan çıkarıcı telkinlerden etkilendiler. Ve yakanıza yapıştılar.

Buradan hemen sonuca atlamayın. Başka bir soru soracağım:

Bu filmi getirenlere, çeşitli araçlar (i.e. media) kullanarak halkın iştahını kabartma hakkını ve iznini kim veriyor? Yolda yürürken başınızı kaldırdığınızda, karşınıza çıkan dev gibi bir tabelada resmi bulunan çok güzel bir kadının ya da yakışıklı bir adamın davetkar bir biçimde size bazı şeyleri satın alma ya da bazı işleri yapmanız yönünde telkinlerde bulunmasına kim izin veriyor? Ya da verdiğiniz vergilerle kurulan ve varlığını sürdüren bir yayın organında seyrettiğiniz bir programın cart diye ortasından bölünüp araya reklam alınmasını kim onaylıyor?

Bilumum resmi kurumlar. Yasa koyucu ve uygulayıcılar.

Bu kurumlar ve onların koydukları kurallar mealen diyor ki: ekonominin işlemesi için, mal ya da hizmet üretenlerin, mallarını ve hizmetlerini satabilmek için, tüketicileri teşvik edici, iştahlarını kaşıyıcı yayınlarda bulunması serbesttir.

Bu yasaları kim koyuyor? Aylık geliri ortalama 10 bin dolar olan milletvekilleri mi? Yoksa onlardan bu konularda ricada bulunan büyük sermaye sahipleri mi? Bildiniz, bu ikincileri.

Sermaye sahipleri ürettikleri şeylerin kitleler tarafından arzulanmasını isterler. İnsanlar bu mal ve hizmetleri arzulasınlar ki, daha sonra bunları satın almak için akıl almaz derecede sıkıcı işlerde çalışmaya razı olsunlar. Borç yapsınlar. Kredi kartı kullanıp geç ödeme yaparak bankaları ihya etsinler. Maksat ekonominin çarkları dönsün. Bu arada da iştahı kabarmış biçare fareler boş yere tekerler içinde koşup dursun.

* * *

Peki ya tüketicilerin çok büyük bir bölümünün ekonomik gücü, reklamı yapılan şeyleri satın almaya yetmiyorsa? O zaman ne olacak?

Vatandaşın bir yerleri şişecek. Ve oturdukları yerde kalakalacaklar.

* * *

Günümüzde ekonomik sistem böyle işliyor: istisnasız herkes tahrik ediliyor. Ama sadece alım gücü yüksek olan küçük bir azınlık bu cazip mal ve servetlerden faydalanabiliyor.

Geri kalanlar ise yaşadıkları düşük standartlı yaşamın depresifliğine, bir de her gün ortaya çıkan yeni ve cazip şeylere ulaşamamanın getirdiği hayal kırıklığını katarak ekmeği suya katık etmeye mecbur bırakılıyor.

* * *

Tabii ki böyle olmuyor. İştahı ahlaksız bir biçimde kabartılmış (dikkat edin: burada ahlaksız olan iştahı kabaranlar değil, kabartanlar) kitlelere, normalde ulaşmaları imkansız olan mal ve hizmetlere, küçük bir meblağ karşılığında ulaşma şansı verenler ortaya çıkıyor: KORSANCILAR!

Parasal gücü, kabartılmış iştahını normal yollardan (yukarıdaki örnekte sinemaya giderek) karşılamaya yetmeyen insanlar, kendilerine sunulan bu seçeneği, yasadışı olsa da kullanmayı tercih ediyor. Gidiyor, 2-3 milyona korsan VCD yi alıyor, akşam evdeki ucuz VCD player ine koyuyor ve ailesiyle birlikte seyrediyor. Kabartılmış iştahını, çok yasal bir yoldan olmasa da, söndürebiliyor.

* * *

Eğer bunu yapmazlarsa ne olur? Yani sabahtan akşama kadar TV de reklamı yapılan bir müziğin kaçak CD sini almazlarsa, her tarafta afişini ve tanıtımını gördüğü filmin korsan VCD?sini seyretmezlerse, gazete ve dergilerde çarşaf çarşaf tanıtımı yapılan bir kitabı alıp okumazlarsa... yani tahrik edilmiş bu iştahını tatmin etmezse ne olur?

Ben söyleyeyim: hakiki bir halk ayaklanması olur.

Bir tarafta ahlaksız denecek düzeyde lüks bir yaşamı herkesin gözüne soka soka küçük bir azınlık, diğer tarafta çeşitli iştahları kabarıp kabarıp tatmin edilmeyen çok büyük bir çoğunluk olursa, tam bir halk ayaklanması olur.

Ve bu ayaklanma da, bizdeki askeri darbeler gibi kötüye giden bir durumu düzeltmek gibi net bir amaca sahip olmaz. Hınç almaya yönelik olur. Zenginlerden intikam almaya yönelik olur. Kabartılıp da söndürülmeyen iştahların acısını çıkarmaya yönelik olur. Yakar. Yıkar. Yok eder. Hali hazırda çok kazanan o şirket sahipleri, o lüks uçaklarına binip kaçacak zaman bile bulamayabilir.

İşte korsanın varlık sebebi ve işlevi budur: Ahlaksız ve düşüncesiz bir biçimde kabartılmış iştahların, zarar verecek hale gelmeden dindirilmesi. Yani korsan bir tür emniyet sübabıdır.

* * *

Bu anlamda korsanı, evlenecek parası olmayan bir gencin, elinde olmadan (hormonlarından ve dış uyaranlardan dolayı) kabaran cinsel arzularını, kimseye zarar vermemek için kendi kendini tatmin ederek dindirmesine benzetebiliriz. Eğer birileri bunun suç olduğu o gence söylenirse ve o da buna inanırsa, adam ya çıldırır, ya da gözü dönerek birisinin karısına-kızına saldırır.

Hangisi daha iyi? Zararsız bir biçimde kendini tatmin mi? Yoksa masum insanlara saldırmak mı?

Toplumlarda genelevlerin bulunması ve hayat kadınlarının olması da benzer bir iş görür. Cinsel ihtiyaçlarını normal yollardan karşılayamayan insanların, evli barklı insanlara ya da ufacık çocuklara saldırmasını engellemek için, birikmiş cinsel enerjilerini güvenli bir biçimde boşalmasını sağlarlar.

Genelevlerin ve hayat kadınlarının bulunması tabii ki arzulanan bir durum değildir. Hiç kimse bir kadının ya da erkeğin bedenini satmasını / kiralamasını onaylamaz. Ama toplumun tamamının düzeninin bozulmasındansa, hayatın cilveleri sonucu düzeni zaten bozulmuş bireylerin bedenlerini böyle bir hizmet için kullandırmaları yeğdir.

Yani burada "iyi ile kötü" arasında yapılan bir seçim söz konusu değil. "kötü ile daha kötü" arasında bir seçim yapılıyor. Ve mantıklı olarak, "kötü" seçiliyor.

* * *

Peki korsan ne zaman azalır ya da ortadan kalkar?

Toplumun genelinin ekonomik durumu, uyduruk enflasyon rakamlarına göre değil, ?gerçekten? düzeldiğinde.

Yeterli parası olan hiçkimse, orijinal bir CD alabilecekken gidip korsanını alamaz. Çünkü kalite farkını bilir. Madem param var, iyisini alırım der.

Korsanı alanlar büyük oranda, ekonomik gücü yetmeyenlerdir. Bu insanlar zaten o ürünün olası bir müşterisi değildir. Yani aslında ortada bir müşteri ve dolayısıyla bir gelir kaybı bulunmuyor. (Yani bu fikir ve sanat eseri derneklerinin başındakiler, gözümüzün içine baka baka yalan mı söylüyor? Evet!) Olan, normalde de o ürünü ya da hizmeti zaten alamayacak insanların, kendilerine sunulan yasadışı bir fırsattan faydalanarak, ahlaksız bir biçimde kabartılmış iştahını dindirmesidir. O kadar.

Peki ortada hiç mi suçlu yok.

Var.

Ama bu suçlular, ailesini sinemaya götürecek ya da CD veya kitap alacak halde olmayanlar değil. Suçu, o filme gidebilecekken, o CD nin ya da kitabın ya da programın orijinali alabilecekken, yani gücü yetecekken korsana başvuranlar işliyor.

Onların da bu korsan piyasasının çok küçük bir bölümünü oluşturduğunu düşünüyorum. Çünkü kısa bir süre sonra orijinale dönüyorlardır. Özellikle kalitesiz eserler kullanmak gibi ruhsal bir hastalıkları yoksa tabii. Bir de, bu kesim o kadar büyük olsaydı, gerçekten de yukarıda adı geçen sektörler büyük darbe alırlardı. Durumun hiç de öyle olmadığını biliyoruz.

* * *

Nacizane tavsiyem:

Kapitalizmin yılmaz bekçilerinin TVlerde ve sinemalardaki "korsan hırsızlıktır" çığırtkanlıklarına pek kulak asmayın. Asıl ahlaksızlığı onlar, sabahtan akşama kadar sizi ulamayacağınız şeyler konusunda tahrik ederek yapıyorlar. Yasalar şimdilik onlardan yana olduğu için bu kadar güçlü ve haklı görünüyorlar. Bırakın görünsünler. Doğal hukuk açısından hiç de öyle olmadıklarını bilin. İçiniz rahat olsun.

Ama ekonomik gücünüz uygun düzeye ulaştığında da gidip paşa paşa orijinal ürün / hizmet kullanın. Çünkü bu çarkın en azından varolabilmesi için birilerinin orijinal ürünleri alıyor olması gerekiyor. Gücünüz bu noktaya ulaştığında, zorunluluktan edindiğiniz eski alışkanlıklarınızı terk edin.

Son bir not: bu eserlerin orijinallerini alacak ekonomik güce ulaşırken insanların hakkını yememeye, başkaların aldatmamaya, canlarını yakmamaya dikkat edin. Yoksa, birilerinin hakkını gasp ederek zengin olduktan sonra gidip orijinal eser almanın ve bununla övünmenin hiçbir esprisi yok. Bilmem anlatabiliyor muyum!

* * * * * * * * * * * * * * * *

Burada biraz da kapitalizmin toplumların geleneksel yapısı üzerindeki etkilerine de değinmek gerekiyor.

Kapitalizm ve onun bir uygulanış şekli olan serbest piyasa ekonomisi toplumları , tüketicilerden oluşan insan topluluklarına dönüştürür. Bu topluluğu oluşturan bireyler arasındaki en temel bağ kültür bağı, kan bağı ya da tarihi bağlar değildir. Bu insanları birbirine bağlayan en güçlü bağ, ekonomik bağdır. Aynı ekonomik sistem içinde hareket ederek üretim ve tüketimde bulunmalarıdır.

Böyle bir insan topluluğunda da en yüksek değer mal ve hizmetlerin üretilmesine ve tüketilmesine verilir. Çünkü toplum, birileri tükettiği ve başka birileri de bu tüketilecek şeyleri ürettiği zaman ayakta kalabilir. Çarklar ancak o zaman döner.

Kapitalistleşen toplumlarda maddi manevi herşey zaman içinde tüketime endekslenir. Her türlü duygu, her türlü gelenek, her türlü manevi unsur tüketime alet edilir. Anne/çocuk sevgisi, aşk, dini duygular (Misvaklı diş macunu! Heyyt bee! Dinler zaten sömürülmek için birebir dir), derhal mal üretim ve tüketiminin bir parçası haline getirilir.

Geçmişten gelen değerler (bayramlar, gelenekler, belirli davranışlar, onur, şeref gibi duygular, çeşitli inanışlar, vb.) derhal mal ve hizmetlerin tüketilme fırsatlarına dönüştürülür. Bizdeki bayramların akraba ziyaretinden çıkıp tatil fırsatına dönüşmesinin ana nedeni, içinde bulunduğumuz kapitalist ekonomiden kaynaklanan bir durumdur. Kapitalist ekonomi insanlara bayramda ailenizi ziyaret ederseniz mutlu olursunuz demez, 3 gece 4 gün şu otelde kalırsanız mutlu olursunuz der.

Bu gibi dönüşümler sonucu ailevi bağların zamanla zayıflaması kapitalist sistemin umrunda değildir. Ailevi bağlar zayıflayınca çıkacak her türlü yeni durum / sorun, (insanların daha çok psikolojik ve bedensel hastalıklara yakalanması, toplumsal değerlerin genç kuşaklara aktarılmaması, bunun sonucunda suç oranlarında meydana gelen artış) kapitalist sistem tarafından derhal yeni iş (üretim ve tüketim) fırsatları olarak değerlendirilir: daha fazla psikolog, daha fazla antidepresan, daha fazla doktor ve hastane ve ilaç ve ameliyat, daha fazla polis, daha fazla silah, daha fazla güvenlik şirketi...

* * *

Sağlıklı bir toplumu yaratan temel unsurlardan biri de, o toplumun bireylerinin ürettiği sanat eserleridir. Üretilen şarkı ve türküler, anlatılan hikayeler, yazılan şiirler, maniler, destanlar bir toplumun geneli tarafından benimsenirse, o toplumu oluşturan bireyleri birbirine bağlayan bir zamk işlevi görür.

Ama kapitalist sistemlerde, insanları bu şekilde birbirine bağlayan kültürel unsurlar da derhal alınıp satılan mallara dönüştürülür. Burada önemli olan, örneğin, bir şarkıyı üretenin ve onu çoğaltıp satanın kârını maksimize etmesidir. Bu şarkının dilden dile dolaşarak bir duyguyu, bir düşünceyi, bir olayı ülkenin her tarafına yayarak (örneğin Yemen Türküsü) toplumsal bir bağ dokusu oluşturmasının hiçbir önemi yoktur.

Bu yaklaşımın, toplumları ne kadar zayıflattığını sanırım hayal edebilirsiniz. Aşık Veysel in bu mantıkla türkü ürettiğini ve bir türküsünün her çalınışından para talep ettiğini düşünebiliyor musunuz?

Böyle bir noktaya gelindiğinde, o insan topluluğuna geleneksel anlamda toplum denemez artık. Artık, herkesin kendi çıkarını düşündüğü, özgeciliğin sona erdiği, bencil bireylerden oluşan bir insan topluluğundan söz edebiliriz yalnızca (bkz. Amerika ve Avrupa daki ülkeler). Böyle bir toplulukta da nizamı, ahlaklı iyi insanlar değil, yasalar ve yasaları uygulayanlar sağlamaya çalışırlar. Bu uygulayıcıların en ufak bir zaafında da bu bencil bireyler herşeyi yakıp yıkmaya, yağmalamaya başlarlar (örn. KATRİNA sonrası New Orleans ta olanlar).

Oysa toplumları toplum yapan, içinden çıkan bazı yaratıcı bireylerin ürünlerinin o toplum tarafından karşılıksız kullanılmasıdır. Sanatçı eserini karşılıksız olarak topluma verir. Toplum da onu ölümsüz yapar. Buradaki anahtar kelime karşılıksız dır.

Bu millet (yani biz) bu kelimenin anlamını çok iyi bilir. Karşılıksız vermekte üzerine yoktur. Ama tıpkı saf gönüllü bir çocuk gibi, karşılıksız almayı da bekler. Severek yücelttiği ve bağrına bastığı sanatçıların ondan her defasında para istemesini benimseyememesinin (ve korsan konusunda çok da büyük bir suçluluk hissetmemesinin) altında biraz da bu karşılıksız alış-veriş geleneğinin izlerini aramak gerekir.

yayın hakkı dersini sadece yabancı kitaplardan çalışanların bu gerçeği görmemesi, sanatçıları halkın bağrından koparıp kapitalist üretim tüketim zincirinin sıradan bir halkası olarak telakki etmesi, kültürel yabancılaşmanın ne boyutlara ulaşabildiğini bu kişilerin şahsında çok güzel gösteriyor. Bu yabancılaşmayı bir zamanlar sanatçı addettiğimiz insanlarda teşhis etmek, ayrıca üzücü oluyor.